Woord van dank

Dit monument had er mijns inziens nooit gekomen als ik niet de medewerking had gehad van een heel bijzonder persoon en dat is Alphons de Wit. Alphons zet zich al vele jaren met hart en ziel in voor vele goede doelen. Gezeten op de tandem tijdens de Ride for the Roses in 2012 hebben we mooie gesprekken gehad over de vele vrijwilligers die zich vol overgave inzetten voor het belang van hun stichting en/of doel. De vele inspirerende en vaak ook ontroerende gesprekken die daarop volgden hebben mij doen beseffen hoe bijzonder en hard nodig dit vrijwilligerswerk is.

Alphons heeft mij vanaf dag één bijgestaan. Dit uitte zich in het schrijven van diverse teksten, brieven maar ook het contact leggen met de vier stichtingen die aan dit monument verbonden zijn. Ik ben er dan ook van overtuigd dat ik dankzij Alphons het vertrouwen kreeg van deze organisaties. De spreuk ‘Opdat zij die zijn overleden ons blijvend inspireren’ is ook van zijn hand. Deze weldoordachte spreuk zegt in zijn ogenschijnlijke eenvoud meer dan duizend woorden.

Alphons, vriend, en ik zeg met recht en niet zonder enige trots vriend, want dat ben je echt van me geworden. Heel hartelijk dank voor je luisterend oor, begrip, enthousiasme en tomeloze inzet. Ik kon je op ieder moment van de dag een vraag of tekst mailen waarna deze in record tempo werd beantwoord en of aangepast. Ik hoop dat je, ook nu het monument er is, nog vele malen zal komen aanwaaien voor een bak koffie en een goed gesprek. En vooral hoop ik nog veel met je te mogen lachen vriend.

Een stevige handdruk en warme groet,

René